Jeg har forresten presentert bloggen min på Bloggurat.
Jeg har plassert min blogg i Ørsta på norske bloggkart!
Gi meg ein hårfønar!
Eg håpar eg vart lurt på jobb i dag. Og det ville vert fantastisk om det skjedde oftare!
På veg mellom A og B i ein fei, sto ein gamal, søt mann utanfor personalinngangen og vinka med ein blå pose. Og gamle mennesker og små barn har det til felles at når dei vert oppdaga sånn, så stopper me opp, eit smil renn over sjela og service-instinktet bråvåknar. Så eg åpnar opp, smiler og spør om eg får hjelpe han.
- Jo, eg skulle levert denne hårfønaren til ei dame her...men no har eg gløymt navnet..noko på T..?
Han er sikkert godt over 80 år, har ein stav i eine handa og er verdens søtaste mann. I likhet med alle andre over 80. Den kognitive delen av hjerna mi koblar ut, og eg har kun fokus på å komme på jentenavn på T som jobbar her. Og første forslaget mitt slår inn:
- Ja, det var det ja! Sånne navn forsvinn så lett for meg. Kunne du gitt ho denne hårfønaren?
- Sjølvsagt skal eg ordne det. Takk skal du!
Eg bukkar og nikkar og neier, og loser mannen trygt ut døra igjen og ser han vel av gårde.
DA kobler hjerna inn att:
- Hmm?? Ein hårfønar levert på jobb? Jaja...men pokker! Vedkommande er jo sjukmeldt! Det gløymte eg i farten. Og ikkje veit eg kor ho bur - korleis blir eg av med denne hårfønaren no??
For å gjere ein lang historie kort, så gjekk dette godt. Men tenk kor fantastisk morsomt dette hadde vert om det var ein practical joke! Tenk om det hadde vert aktivitøren på Bakk-Ola som hadde hatt ein god dag på jobben sin, og isaman med dei gamle, søte i arbeidsstova hadde tenkt: - Nei, idag drit vi i brodering dokke! Vi går heller ut å lurer bedriftene i Ørsta! Tek med ein hårfønar eller noko sånt, også står ho Olga bak å filmar. Alle går fem på når vi gamle, søte "treng litt hjelp!"
Det hadde vert fabelaktig morsomt!
På veg mellom A og B i ein fei, sto ein gamal, søt mann utanfor personalinngangen og vinka med ein blå pose. Og gamle mennesker og små barn har det til felles at når dei vert oppdaga sånn, så stopper me opp, eit smil renn over sjela og service-instinktet bråvåknar. Så eg åpnar opp, smiler og spør om eg får hjelpe han.
- Jo, eg skulle levert denne hårfønaren til ei dame her...men no har eg gløymt navnet..noko på T..?
Han er sikkert godt over 80 år, har ein stav i eine handa og er verdens søtaste mann. I likhet med alle andre over 80. Den kognitive delen av hjerna mi koblar ut, og eg har kun fokus på å komme på jentenavn på T som jobbar her. Og første forslaget mitt slår inn:
- Ja, det var det ja! Sånne navn forsvinn så lett for meg. Kunne du gitt ho denne hårfønaren?
- Sjølvsagt skal eg ordne det. Takk skal du!
Eg bukkar og nikkar og neier, og loser mannen trygt ut døra igjen og ser han vel av gårde.
DA kobler hjerna inn att:
- Hmm?? Ein hårfønar levert på jobb? Jaja...men pokker! Vedkommande er jo sjukmeldt! Det gløymte eg i farten. Og ikkje veit eg kor ho bur - korleis blir eg av med denne hårfønaren no??
For å gjere ein lang historie kort, så gjekk dette godt. Men tenk kor fantastisk morsomt dette hadde vert om det var ein practical joke! Tenk om det hadde vert aktivitøren på Bakk-Ola som hadde hatt ein god dag på jobben sin, og isaman med dei gamle, søte i arbeidsstova hadde tenkt: - Nei, idag drit vi i brodering dokke! Vi går heller ut å lurer bedriftene i Ørsta! Tek med ein hårfønar eller noko sånt, også står ho Olga bak å filmar. Alle går fem på når vi gamle, søte "treng litt hjelp!"
Det hadde vert fabelaktig morsomt!
Natural relaxing feeling!
Næringsmiddelindustrien brukar milliardar kvart år på å utvikle matvarer som skal ha helsebringande effekt. Og når nokon brukar milliardar på noko - så er det fordi dei meinar dei kan få minst det dobbelte tilbake. Om forbrukaren får valget mellom ein smørpakke som er tilsatt A og D vitamin og er dekorert med fengjande slagord som lovar gull og grøne skogar - og ein heilt vanleg smørpakke, så er hypotesen at dei fleste velgjer den som er såkalla funksjonell. Og markedet for funksjonell mat har eksplodert dei siste åra, og det er sjølvsagt ei utfordrande oppgåve Næringsmiddeltilsynet har, som skal godkjenne desse produkta, og dermed gje produsenten tillating til å markedsføre produktet slik at forbrukaren får inntrykk av at: "Dersom eg ikkje kjøper dette nye smøret, så kjem eg mest sansynlig til å døy i mangel på A og D vitamin!"
Og det veldig fascinerande i denne bransjen er at EU kun vil akseptere at Statens Næringsmiddeltilsyn nekter godkjenning av produkt med tilsettingar som innebærer helsefare.
Og konsekvensane av dette er jo komiske. Eg ser Libresse har vert kreative og reklamerar no for truseinnlegg med E-vitamin. For 10-15 kroner ekstra, er du no altså så heldig å få kjøpe eit truseinnlegg som er tilsatt ekstrakt av E-vitamin. Eg trur ikkje ein kan komme nærmare svindel i truseinnlegg-bransjen enn dette...
Men så har eg altså nett vert i Bulgaria, som jo er eit EU-land, og der er grensene tydeligvis enda mindre strenge. For dersom du ein varm sommardag treng noko å leske deg på, så kan du altså få kjøpt denne funksjonelle iste`en i butikken på hjørnet:
Og det veldig fascinerande i denne bransjen er at EU kun vil akseptere at Statens Næringsmiddeltilsyn nekter godkjenning av produkt med tilsettingar som innebærer helsefare.
Og konsekvensane av dette er jo komiske. Eg ser Libresse har vert kreative og reklamerar no for truseinnlegg med E-vitamin. For 10-15 kroner ekstra, er du no altså så heldig å få kjøpe eit truseinnlegg som er tilsatt ekstrakt av E-vitamin. Eg trur ikkje ein kan komme nærmare svindel i truseinnlegg-bransjen enn dette...
Men så har eg altså nett vert i Bulgaria, som jo er eit EU-land, og der er grensene tydeligvis enda mindre strenge. For dersom du ein varm sommardag treng noko å leske deg på, så kan du altså få kjøpt denne funksjonelle iste`en i butikken på hjørnet:
Ja, det er altså is-te tilsatt hasj, som kan love deg ein Natural relaxing feeling!
I rest my case..
Abonner på:
Innlegg (Atom)