Ansatt av www igjen

Det er ein våt og kald haustdag. Vinden tvinger treet utanfor vindauget mitt til høgre – nett som me alle må leve i ein kald høgrevind for tida, som sansynlegvis ikkje løyer før neste valg. Eg ser ned på tastaturet. Skal eg? Har eg noko å bidra med? Det er 2,5 år sidan forrige innlegg på denne bloggen. Finnes det nokon som framleis er innom her? Det kjennes faktisk ut som eit privilegium å ha ei eiga side på verdensveven, der mi stemme kan vere eit bidrag. Der eg sosialt kan konstruere og dele min forståelse av virkeligheten  – påvirka av dei relasjonane eg har til menneska rundt meg.  

(Scenehenvisning: Lufta dirrar. Forfattaren tenker seg om. I fem sekund – som vanleg. Og bestemmer seg for å re-åpne bloggen. Dele nokon tankar med www igjen – til spott og spe og allmenn forlystelse. Ho trur fortsatt på eit liv før døden. Eit revolverintervju med world wide web blir startskuddet.)

WWW: Lenge sidan sist, Gangsøy. Eg har gløymt kven du er?  

Gangsøy: Takk for sist, Internett. Eg er fortsatt berre eit speil av dei menneska eg omgåes.

WWW: Det var da ein irriterande filosofisk floskel, men greit. Korleis er menneska du omgåes da?

Gangsøy: Dei er fine folk,  positive og handlekraftige. Med indre styrke og mykje mot. Inspirerande! 

WWW: Javel? Så du møter ingen som er sure, vrange og tverre?

Gangsøy: Jo. Men dei reflekterar vel berre omgjevnadane sine dei også. Så da handlar det vel om å prøve å behandle dei fint.

WWW: Og det klarer du?

Gangsøy: Nei, ikkje alltid. Eg gjer mange feil, og ofte den samme feilen fleire gangar. Men heldigvis får eg nye sjansar kvar dag.

WWW: Kva skal du bruke bloggen din til?

Gangsøy: Det samme som før, antageligvis. Begå sosiale sjølvmord, forhåpentligvis til glede for lesaren. Dele mine tankar. Fordi da må eg tenke meg om. All erfaring viser at det er lurt, i mitt tilfelle.

WWW: Har lesarane dine gått glipp av nokon generaltabbar dei siste 2,5 åra, da?

Gangsøy: Definitivt. Eg har pussa opp ein kåk, der det meste er skeivt. Og mitt skeive homofile liv har gått på ein schmell eller tre. Så det har vert nok soger ein kunne slått seg på låret og ledd høgt av.

WWW: Du er blitt livserfaren etterkvart, da. Har du nokon livsråd å dele?

Gangsøy: Nei, det skulle tatt seg ut at eg kom med.

WWW: Hmm..dette vart ikkje akkurat ein saftig og tiltrekkande innsalgsappell..?

Gangsøy: Flott! Da ligger lista tilstrekkelig lågt til at eg kan begynne å skrible igjen.

WWW: Sukk. Jaja, du får berre kjøyre på, Gangsøy. Internettet har vel plass til deg også, innimellom alle dei rare, fæle, vakre og snodige andre sidene her inne. Lykke til!       

Queen of fucking everything!

Åh, smak på den setningen, da!
*Du må umiddelbart reise deg opp, stå rett i ryggen, få puppane fram - og hyl følgjande setning:*
I dag er eg Queen of fucking everything!!!
*Sett deg ned, smil og vær sjef resten av kvelden*

Eg var strålande nøgd med årets julegave til onkelen og tanta mi i år: Eit rosa traktorvaffeljern fra Moods of Norway! Med sin kreativitet og fokus på staute, norske kulturverdiar frå bygdene, har Moods ein evig plass i hjertet mitt. Og eg blir i strålande humør av å ta på meg eit Moods-plagg.
Når eg fekk snusen i at dei skulle lansere eit rosa vaffeljern, var det ingen tvil om at det skulle vere årets julegave. To månadar i forvegen fekk eg kloa i eit eksemplar og eg kunne knapt vente med å gi det. Eg hadde sjølvsagt ulidelig lyst på eit sjølv, men fann ut at det var smartare å sørge for at nokon sto i evig traktorvaffel-gjeld til meg!
Men 1.juledag inntraff katastrofa! Ved første vaffelsteiking, small det i rosa metall og eigarane måtte skuffa konstantere at termostaten gjekk åt skogen. Kaputt - før vaffeleventyret hadde begynt!

Men eg var heilt trygg på at Moods-butikken i Bergen kunne fikse meg eit nytt. Så med godt mot, gjekk eg for å bytte.
- Beklager, vi har ikkje fleire igjen.
- Men dere kan vel få tak i?
- Sorry, heilt utsolgt i heile landet. Fins ikkje fleire.
- Hæ? Får dere ikkje inn igjen da?
- Kanskje til neste jul...
- Høyr her mister - til neste jul er ikkje godt nok. Eg treng traktorvafler no!
- Som sagt...tomt..
- Men kan dere ikkje få fiksa termostaten på denne da?
- Beklager...
- Beklager? Eg kjem til å dø. Eg treng eit nytt!
- Du kan få ein tilgodelapp...

Og vips var Årets Julegave transformert om til ein tilgodelapp...Eg kan ikkje vere bekjent av å gje ein tilgodelapp til jul! Så eg hadde ikkje anna valg enn å sette meg ned å skrive tidenes dramaqueen-brev til Simen Staalnacke. Eg måtte gå rett til toppen!

Og Mr.Moods Himself skuffa ikkje! I dag fekk eg hentelappen på Posten, og kunne strålande fornøgd overbringe julegava på nytt:

Kompis Simen hadde til og med lagt med Grandma`s Waffle Mix - Make Waffels, not war!
Og eg kunne notere to myself: Aldri gi opp. Du er Queen of Fucking Everything!

Trangsynte Gangsøy

Eg er i trøbbel. Nærmare bestemt i luksustrøbbel. Kor eg enn snur meg, er det så mange hyggelige folk at eg ikkje får tid å blogge. Og desember er jo favorittsosialiseringsmånaden min - da det er legitimt å nisse gud & kvarmann. Hurra!

Men eg likar også alle anledningar til å ta opp status. Og i så måte er eit årsskifte ein unik sjanse.Ein årviss tradisjon er difor å sette seg i ein godstol å sjå tilbake på året som har gått, og sette nye mål for neste år. Men når eg fann lista mi frå i fjor, måtte eg ta meg ein høg ein. Rett å slett klapse meg på låret å brøle av latter. Det vart jo veldig tydelig for meg at eg ikkje har ein sjuande sans:

Mål for 2010                                                                            
- Bestige tre nye fjelltoppar på ski.                                       
- Padle Hjørundfjorden på langs.
- Fett- & proteinstandardisere Edamer.
- Redigere ferdig ein veldig hyggelig bryllaupsvideo.
- 10 døgn i telt.
- Bygge tak over utgangsdør i kjeller.
- Max 100 timar overtid.
- Få personlig trenar og ta av 10 kg.

Status på mål pr. 5.12.2010
- Pakka alle ski jævlig langt vekk.
- Solgte kajakken til ein tilfeldig forbipasserande.
- Ny jobb, men følger fett- og proteinstandardiseringen av Edamer vidare i ånden. (Har du hugsa å sikre deg ein Edamer til jul, forresten??)
- Rakk akkurat å sende ut bryllaupsvideoen til alle, før skilsmissa var eit faktum. Strålande timing.
- Slapp eit einaste døgn i telt.
- Bytta heile huset ut med ein penthouse på Paradis.
- Kjøss meg...jobbar så masse eg vil, når eg vil.
- Fekk ein glimrande personlig trenar og har blitt kvitt 24 kg dauflesk.

Oppsummert
Solid skivebom, Gangsøy. Ikkje sats på ein karriere som klarsynt.

Finn deg ein gul lapp å prøv sjølv ;-)

Ein utfordring frå Gjengen framma dalen

Kan det verkeleg vere nokon som syns det er interessant å lese mine 34 svar på desse personlege spørsmåla, tenkjer eg intuitivt?? Men eg seier som Kjellen; La gå! 

1. Kva årstid likar du best?

Jula! Den startar med julemarsipan i september og varar heilt til påske, så eg syns godt me kan kalle det ei årstid! Og det som er faaabelaktig med denne tida, er at heile verda er i eit raust modus. Me skriv brev til kvarandre, me bakar småkaker og besøker kvarandre, me lagar personlege og koselege julekalendera til kvarandre og me går rundt å pønskar på kva me kan kjøpe til dei kjekke menneska rundt oss – det er kort sagt ei strålande tid å vise dei rundt oss at me er glad i dei. Til tross for at det er bikkjekaldt ute, så vert ein varm i sjela av dette. Jul og nyttår inneheld også ein avslutning på eit år, så det er ettertankens årstid – ein får muligheten til å evaluere året som har gått og sette seg nye mål for det neste året.  Dessuten har ein ofte litt fridagar og kan tilbringe kvalitetstid saman med familien, og det er da berre nydelig!

Alle desse positive sidene med jula forutsett at du ikkje gidd å stresse, at å kjøpe gaver ikkje vert ei pliktrunde for deg, at du ikkje får angst av småkaker og julemusikk, at du ikkje gir opp nyttårsforsetta før 1.januar – og at du faktisk har mennesker rundt deg som du er glad i og som du har lyst å vise det til. Det håper eg alle har. 

2.Kva var dagens middag?

Raspeballar, kokt av ein flink kokk på Tine i Bergen, som serverte den saman med ein personleg og fin historie. Nesten som eg vart mett før eg begynte å ete.. 

3. Kva var det siste du kjøpte?

Ein 10-pakk DVD`ar til å brenne min siste film; Den Store Klosterkomedien. 

4. Kva høyrer du på no?

Melissa Horn – melankoliens vakraste datter. Ho har så triste & bitre kjærlighetssangar at eg vert uendeleg glad for å vere singel…godt gjort!

5. Kva klede i garderoben din er favorittane?

Alle som er laga med humor, stor kreativitet og morsomme farger i Stryn. At Moods of Norway, eller Stemningar frå Noreg som eg likar å kalle dei, har klart å gjort vafler og traktorar til trendy i Hollywood, beviser for meg at den mest ravgalne idèen kan lykkast, berre du gir alt. Da støttar eg dei meir enn gjerne! 

6. Kva er din favoritt-iskrem?

Eg favoriserar ingen is; Eg et alt som er kaldt. Det rimte til og med ;-) Og da kom eg på favoritt-gåta: Kva er det kaldaste folkeslaget i verda? Hindu. For det rimar på vindu. Og når det er rim på vinduet – DA er det kaldt, da! Ai, ai, ai…;-)

7. Kva syns du om personen som tagga deg?

Heile familien Mo har vert usedvanleg hyggelege med meg, og eg takkar alle optiske fibrar for at internett gjer at det er ein låg terskel til å halde kontakt med mennesker ein egentleg ikkje kjenner så godt. Asbjørg har ein flott familie-blogg som eg får go`feeling av å følgje med på :-)

8. Viss du kunne reist kor som helst i verda, i den neste timen, kor ville du dratt da?

Eg har ingen eksotiske feriemål-ønsker. Eg vil reise dit det er trivelige mennesker å snakke med. Da er jo Ørsta ein favoritt. Og Stavanger. Men etter litt fjesbok-aktivitet i det siste, kjenner eg at det hadde vert frykteleg kjekt å besøkt Grong igjen! Eg gjekk på folkehøgskule der for 11-12 år sidan, og eg trur ikkje dei har gløymt meg – så skulle gjerne tatt ein tur dit igjen :-)

9. Kva språk ynskjer du å lære? 

For å vere dønn ærleg; Ingen. Eg er strålande nøgd med nynorsk. Har aldri vert noko god i språk, og det me ikkje er flinke til, har vel ein tendens til å bli utrulig kjedelig??

10. Kva er favorittfargen?

Bør jo sei mjølke-kvit, føler eg. Sidan det kvite, velsmakande gullet er mitt levebrød. Må jo vere rom for litt Tine-reklame på ein blogg?

11. Kva bok les du akkurat no?

Creating a Lean-culture. Den forklarar ganske godt korleis eg skal klare å vere både Jesus og Hitler samstundes. 

12. Beskriv din personlege stil

Mor mi prøvde lengje å motivere meg til ein langt meir feminin stil. Når ho ga opp var det med eit sukk; Jaja, berre kleda dine er reine og heile.

Eg kjøyrer fortsatt den stilen…

13. Kva skal du gjere når du er ferdig å svare på denne utfordringa?

Fortsette å nyte livet.

14. Kva er ditt favoritt-dyr?

Steikt laks. 

15. Kva inspirerar deg?

Vakre kvinner, boblande engasjement og varm lidenskap. 

16. Kva er din favoritt-frukt?

Mandarin. Utrulig velegna til sjonglering.

17. Nemn noko du VERKELEG ser fram til.

Eg kjøpte ny seng for eit par år sidan, og valgte den største Svane Hilton kontinental-senga som fantes, for å kunne våkne saman med ei vakker kone og 3-4 små, søte barn ved mi side. (Eg har ein tendens til å ofte begynne i feil ende, serru…Kjøpe senga før bjørnen er skutt) Så på dette spørsmålet trur eg at eg må svare: Eg ser verkeleg fram til at senga vert utslitt, så eg kan kjøpe ei litt mindre… Når eg bur på 35 kvm kan eg vere glad for at framtidsdraumar om 4 ungar er usansynlege.

18. Samlar du på noko?

Masse! Kjekke vennar, søte smil og gode mestringsopplevingar. Musklar, brunfarge og fine former. Ramona, Rosendahl og raude roser. Og heilt seriøst samlar eg faktisk på autografar. Til Ane. 

19. Viss du kunne endra namnet ditt til noko, kva ville det vere?

Asgeir i Ura. Til ære for Johan Hjort og unge Svimeslåtten. Godt det ikkje er aktuelt. 

20. Kor mange gangar trykker du på slumre-knappen?

Ingen. Ny dag, nye muligheter. 

21. Kva er di favoritt-lukt? 

Hmm...godt spørsmål. Eg har ein litt snodig luktesans. Når eg kjenner ei lukt eg har kjent før, så genererar den lukta mange andre minner, følelsar, bilder o.s.v.  Var i Sveits i sommar og kjente plutselig igjen ei spesiell lukt, og "hugsa" brått igjen masse detaljar frå ein spesiell dag me var på ein tur. Og det er 20 år sidan.

Så eg nøyer meg med å sei at eg har eit lidenskapelig forhold til luktesansen min...

22. Kva er ditt favoritt-snop? 

Alt går i grisen. 

23. Kva er ditt største mote-feilsteg? 

Utvilsomt perioden eg holdt på å sy mine eigne kle. Eg minnast ein skotsk-ruta shorts med ein diger smiley i rompa. Det vart litt too much..

24. Kva MÅ du sjå på TV?

Norsk attraksjon og Der du ikkje skulle tru at nokon kunne bu. Veldig klar over at dette var eit u-kult svar. 

25. Kva ville du bli da du vokste opp? 

Aller helst ein soft-is med sjokoladestrø. Men viss ikkje; Politi. 

26. Kva er du mest fornøgd med når det gjeld kroppen din?

At den ikkje har laktose-intoleranse...

27. Har du nokon fobiar?

Joda. Taklar ikkje kyr. Men jur går bra.

28. Er det noko i livet ditt du virkelig angrar på?

Prinsipielt nei. 

29. Om du kunne velgje EIN person, kven har forma deg mest?

Ein person? Da blir det ho mamma-hildegunn-joffa-pappa-åge-arne.

30. Kven er ditt største idol?

Oddvar Torsheim. Ein deilig sylskarp samfunnskritikar, med humor og sans for kvinnelege former.

31. Kva er ditt beste barndomsminne?

Når eg klarte å stjele laurdagssnop frå søstra mi, som var "spararen" iblant oss. Gud, kor irriterande desse "spararane" var!

32. Kva tenkjer du om framtida?

Kjøyr på!

33. Beskriv din drømme-jobb.

Varme hender. Gjerne på eit tastatur :-) 

Istadenfor å utfordre fem nye, så utfordrar eg DEG til å svare på eit spørsmål i kommentarfeltet. Førstemann til mølla svarer på spm 1, nestemann svarer på spm 2 også vidare. Kjempelurt?

Ein utfordring frå Den urolige moren

Eg oppdaga bloggen til Den urolige moren i Soppen for eit år sidan, og har med den største glede og beundring fulgt denne beintøffe dama sine ærlige innlegg. Ho utfordrar seg sjølv stadig vekk, og no har jo jammen utfordra meg også. Til å skrive seks fine ting om meg sjølv. Intuitivt er jo dette ein utfordring eg ikkje likar - eg er riktignok nett flytta til Bergen, men finn det framleis unaturlig å skryte hemningslaust av meg sjølv ;-)
Så eg tillater meg ein liten vri, for det er alltid ein grunn til at ein er sånn ein er. Eg prøver:

1. Eg har god sjølvtillit. Bestemor seier "Det er godt å vere av godtfolk fødde", og eg har strålande flotte foreldre. Dei har alltid gitt meg trygghet, anerkjenning og frihet. Dette til tross for at trassalderen min varte frå 0-18 år, og eg stort sett konsekvent ikkje har tatt imot velmeinte råd. Men når det har gått ad dundas, så har eg alltid fått hjelp likevel. Eg trur ein grunnleggande trygghet er det viktigaste foreldre kan gje sine barn, og ut av den tryggheten kjem trua på at ein er god nok slik ein er. Sjølvsagt er det behov for eit kontinuerlig forbedringsarbeid med seg sjølv likevel, men i dag gjer eg så godt eg kan - og i morgo kan eg gjere alt litt bedre.

2. Eg er positiv. Eg er stadig omgitt av strålande vakre mennesker, som får fram det beste i meg. Eg ignorerar av evne alle som ikkje gir meg noko, og dette kan kanskje vere arrogant - men negativitet smittar så fort. Og eg er ikkje immun. Men har erfart at viss eg retter ryggen, smiler og forventer at gode ting skjer - så skjer det. Ein fantastisk leveregel er: "Ikkje gå rundt å tru på mirakel. Forvent at dei kjem!". 

3. Eg høyrer på andre. Eg vart heldigvis ikkje alltid høyrt når eg var liten og forsto dermed min plass i hierarkiet. Og gratis gullkorn og lærdom kjem som rekande på ei fjøl, i samtale med mennesker frå 1 til 100 år.

4. Eg har knekt den sosiale koden: Smil til alle, le, få andre til å le - da ordnar alt seg. Det er igrunn latterlig enkelt å leve. Me får våre perler og me får våre sår. Men alt ordnar seg.

5. Eg har blitt supergod på å ta vare på min eigen kropp; 22 kg er borte vekk på eit drøyt år! Utrulig kor mykje lettare alt blir når ein er lettare..

6. Eg likar utfordringar. Men eg likar enda bedre å sende dei vidare! Så denne utfordringen sender eg rett vidare til Janne Tove!